و ديگر : هو الّذي أرسل رسوله بالهدى و دين الحقّ ليظهره على الدّين كلّه و لو كره المشركون « 1 » . و دين او را ظاهر ساخت و شريعتش را جهانگير كرد . و ديگر سورة مباركهء : إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ ، وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً « 2 » . و شرح اين قصه نيز در فتح مكه مرقوم شد و مانند اين اخبار و آيات در قرآن مجيد فراوان است . صد و يازدهم : و بعضى را به اخبار آينده حديث فرمود ، مىفرمايد : زويت لي الأرض فاريت مشارقها و مغاربها و سيبلغ ملك أمّتي ما زوي لي منها . يعنى : مشرق و مغرب زمين را با من عرض دادند و زود باشد كه ملك امّت من به آنجا برسد كه مرا نموده‌اند . صد و دوازدهم : در حقّ علىّ مرتضى فرمود : أشقى النّاس عاقر النّاقة و الّذي يخضب هذه من هذه . يعنى : بدبخت‌ترين مردم دو كس باشد : يكى آنكه ناقهء صالح را عقر كرد و ديگر اى على آن كس كه بر سر تو زخم زند ، و محاسن تو را به خون تو آلايش دهد . و ديگر از قتل عثمان بدين گونه آگهى داد فرمود : سيقطر دمه على قوله : فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ « 3 » . يعنى خون عثمان بر اين كلمه ريزد . و ديگر فرمود : عمار ياسر را اهل بغى به قتل رسانند و او را اصحاب معاويه كشتند - چنان كه در بناى مسجد مدينه نيز بدين سخن اشارتى شد - . صد و سيزدهم : هنگامى كه ابو هريرة و ابو حذيفه و سمرة بن جندب حاضر بودند فرمود : مرگ آخرين شما در آتش خواهد بود ، سمرة بن جندب از پس ايشان بماند چندان كه پيرى به خرافت شد و يك روز آتش در وى افتاد و عرضهء هلاكش ساخت . صد و چهاردهم : فرمود : اول كس كه پس از مرگ من با من پيوسته شود فاطمه

--> ( 1 ) . سورهء توبه ، آيهء 33 : اوست كه رسول خود را براى هدايت و آيين حق فرستاد تا بر همهء آيين‌ها پيروزش كند ، حتّى اگر مشركان كراهت داشته باشند . ( 2 ) . سورهء نصر ، آيه 1 و 2 : چون پيروزى و نصرت خدا فرا رسد و مردم را ببينى كه گروه گروه به دين خدا درمىآيند . ( 3 ) . سورهء بقره ، آيهء 131 .